Het gaat slecht met de homoseksualiteit in Groningen. De ene na de andere holebibar is al gesloten, het lijkt wel of er niet zoveel homoseksuelen zijn. Homo's gedijen kennelijk niet in Groningen. Misschien komt dat doordat het zo'n progressieve stad is. In zo'n klimaat gedijt homoseksualiteit, naar het oude gezegde 'palma sub pondere crescit', kennelijk niet. Er is uiteraard ook geen natuurlijke aanwas, dus om te voorkomen dat er op den duur nog maar één 'gay in the village' is, is er meer promotie van deze lifestyle nodig. Een overweldigende taak voor de homo-organisaties in Stad. Maar niet gevreesd, de ruiters te paard zijn in aantocht.

De gemeente Groningen heeft namelijk besloten een halve ton euro uit te trekken voor 'homobeleid'. Ik citeer uit het begeleidend schrijven van het college bij de ontwerp begroting 2010 van de gemeente Groningen:

"De behoefte aan een nieuwe gemeentelijke visie op homo-emancipatie werd versterkt door de uitkomsten van de studiedag homobeleid, die wij eind 2008 hebben georganiseerd. Hieruit bleek dat betrokkenen veel waarde hechten aan het vergroten van de zichtbaarheid en de sociale acceptatie van homoseksualiteit in Groningen. Hierbij zien zij een belangrijke en actieve rol weggelegd voor de lokale overheid. Voor het opstellen en uitvoeren van de nieuwe nota stellen we, net als in 2009 50.000 euro beschikbaar."¹

Van die actieve betrokkenheid van de lokale overheid kunnen we wel op aan, maar dat terzijde. Homo-emancipatie bestaat volgens bovenstaand citaat in het 'vergroten van de zichtbaarheid en de sociale acceptatie'. Nu is het kennelijk toch wel lastig om met een paar honderd homo's zichtbaar te zijn op een bevolking van een slordige 185.000 inwoners. Bij het vergroten van de zichtbaarheid moeten dan ook alle potten losgetrokken worden, met alleen Groninger potten kan men het niet af.

Als u dacht dat sociale acceptatie iets te maken heeft met sociaal acceptabel gedrag dan heeft u het mis. Sociale acceptatie is iets wat homobelangengroepen met gemeenschapsgeld uit naam van de gemeenschap bij diezelfde gemeenschap afdwingen.  Sociale acceptatie geschiedt door middel van choquerende vertoningen, met als oogmerk het doorbreken van de gangbare mores ten aanzien van sociaal acceptabel gedrag. De gemeente trekt dan ook 50.000 euro uit voor Roze Zaterdag 2011.² Roze Zaterdag, u weet wel, die demonstratie van extravagante nichten met roze hoedjes en schromelijk tekortschietende broeken. Brave burgers geven geld aan de overheid, zodat de overheid het aan relnichten kan geven die van dat geld een feestje bouwen en de godganse dag en plein publique halfnakend rondlopen.

Terwijl heteroseksuele mannen, vrouwen en kinderen dusdanig geëmancipeerd zijn dat ze zich doorgaans in min of meer gepaste kledij in het openbare leven begeven, bevinden homoseksuelen zich kennelijk in een kinderlijke fase waarin het moeilijk te bevatten is dat men niet dan fatsoenlijk gekleed over straat dient te gaan. De gemeente meent er goed aan te doen dit kinderlijke gedrag te bevorderen met een premie van een halve ton. Zou het echter niet beter zijn om in plaats van dit ongeëmancipeerde, stuitende gedrag, te bevorderen dat homoseksuelen zich daadwerkelijk emanciperen, namelijk door zich sociaal acceptabel te gedragen? Het lijkt me toe dat wanneer men zich als homoseksueel sociaal acceptabel gedraagt, men zelfs burgemeester kan worden.

__________

1. Burgemeester en wethouders van de Gemeente Groningen, Aanbiedingsbrief Gemeentebegroting Groningen 2010, p. 19.

2. Ibid. p. 11 kader.