Dat het voor liberalen erg moeilijk is om een steekhoudend betoog op te zetten, was reeds bekend, maar de laatste videocolumn van Simon Rozendaal, "wetenschapsjournalist" van opinieweekblad Elsevier spant de kroon. 'Darwin was niet alleen rechts, maar ook links', is de titel van een onsamenhangend verhaal dat van de ene misvatting in de andere valt. Als het geen misvattingen van hem zelf zijn, dan zijn het wel misvattingen die hij van een ander overneemt.

De essentie van Rozendaals betoog is als volgt:

1. Het Darwinisme werd vaak samengevat als 'survival of the fittest', dat is aanleiding geweest voor onbehouwen kapitalisme en voor sociaal-darwinisme.

2. Het blijkt dat er in de dierenwereld ook empathie voorkomt.

Nu zijn beide bovenstaande punten op zich juist. Rozendaal maakt echter een paar voorbarige sprongen in plaats van tussenstappen in zijn betoog te maken. Zo stelt hij zonder argumentatie dat verschijnsel 1 rechts is en dat verschijnsel 2 links is. Zijn onbehouwen kapitalisme en sociaal-darwinisme dan rechts? Het is maar hoe je rechts definiëert. Het lijkt me toe dat onbehouwen kapitalisme en sociaal-darwinisme vooral liberale verschijnselen zijn. Maar een communist zal liberale verschijnselen vanzelfsprekend als rechts duiden, of niet meneer Rozendaal? Van rechts bezien is het liberalisme evenwel links. Maar nu komt het, er is empathie in het dierenrijk, als dat Marianne Thieme ter ore komt, zal ze vast een spoeddebat aanvragen om uitbreiding van het kiesrecht te vragen. Empathie is immers links, dus als er dieren met empathie zijn, zijn er ook linkse, potentieel PvdD stemmende, dieren, of niet? Was het voordat links de staat uitbreidde en empathie alleen nog maar door de staat bedreven mocht worden, niet zo dat juist de Kerk - dat oubollige, rechtse instituut - zich het meest inspande voor de charitas onder de mensen en dat mensen die krap bij kas zaten, geen werk hadden, ziek, oud, weduw of wees waren, juist konden rekenen op de empathie van - ongetwijfeld achterhaalde - rechtse instituten als familie, nabuurschap en Kerk? Rozendaal draait de zaken om door te stellen dat Darwinisme rechts is en negeert de feiten door het te doen voorkomen alsof empathie is voorbehouden aan links.

De misvattingen van Rozendaal zitten echter niet alleen in zijn twee stellingen, maar ook in hoe hij die twee aan elkaar koppelt. Hij stelt namelijk dat doordat we zien dat in de natuur empathie bestaat, het Darwinisme met terugwerkende kracht verandert. Wat hier mis gaat is dat Rozendaal natuur en Darwinisme verwart. Als het Darwinisme veronderstelt dat er in de natuur geen empathie is en we nu zien dat er wel empathie is onder dieren, dan is het Darwinisme dus onjuist. Die conclusie wil Rozendaal echter niet trekken, omdat hij onder Darwinisme natuurlijk ook natuurlijk selectie verstaat en dat is de hoeksteen van de evolutieleer, waarvan hij ongetwijfeld een vurig aanhanger is. Nu zijn de meeste serieuze wetenschappers die de evolutieleer aanhangen al zover dat ze toegeven dat Darwin het op punten mis had en dat het Darwinisme als zodanig achterhaald is. Rozendaal lijkt nog niet zo ver, hij houdt graag vast aan het ouderwetse Darwinisme, omdat het zo goed past bij zijn liberale wereldbeeld van onbehouwen kapitalisme dat slechts gematigd wordt door dierlijke empathie.